Begeleide oefening 1: Stijfheidsinvloeden met verplaatsingenmethode met vrijheidsgraden#
Gegeven is de volgende constructie:
Fig. 214 Constructie#
Vermenigvuldigingsfactor#
Voor de toepassing van de vermenigvuldigingsfactor gebruiken we de verplaatsingenmethode met vrijheidsgraden, andere opties zijn ook mogelijk:
Fig. 215 Constructie met vrijheidsgraad \(\varphi_C\) aangegeven#
Opgave
Gegeven zijn 6 vergeet-me-nietjes:
Fig. 216 Vergeet-me-nietjes#
Oplossing
Vergeet-me-nietje 3 en 4 zijn van toepassing op \(\rm{AC}\) en \(\rm{BC}\) aangezien \(\rm{E}\) op z’n plek blijft (alleen roteert) en dus kan worden gezien als oplegging.
Opgave
Los \(M_{\rm{C}}^{\rm{AC}}\) en \(M_{\rm{C}}^{\rm{BC}}\) op als functie \(\varphi_{\rm{C}}\) en \(n\).
Oplossing
Voor \(\rm{AC}\) kan een statisch bepaald vergeet-me-nietje worden toegepast
Voor \(\rm{BC}\) kan een statisch onbepaald vergeet-me-nietje worden toegepast:
Opgave
Los \(\varphi_{\rm{C}}\) op als functie van \(n\).
Oplossing
\(\varphi_{\rm{C}}\) kan bepaald worden aan de hand van het vrijlichaamsschema van \(\rm{DC}\):
Opgave
Los \(w_{\rm{D}}\) op als functie van \(n\).
Oplossing
De verplaatsing van \(\rm{D}\) kan worden bepaald door de rotatie van \(\varphi_{\rm{C}}\) over ligger \(\rm{CD}\) te verlengen en de verticale verplaatsing door de belasting erbij op te tellen:
Opgave
Teken \(w_{\rm{D}}\) als functie van \(n\) voor \(n\) variërend van 0 tot \(\infty\).
Oplossing
Extreme gevallen#
Voor het analyseren van de extreme gevallen analyseren we eerst de constructie zonder de methode voor de statisch onbepaaldheid direct toe te passen.
Opgave
Gegeven zijn 6 varianten van de constructie.
Oplossing
Voor \(n \to \infty\), is er geen rotatie toegestaan in \(\rm{C}\), wat de constructie reduceert tot een statisch bepaalde structuur:
Voor \(n \to 0\), is er geen rotatiestijfheid in \(\rm{AC}\), wat de constructie reduceert tot:
Opgave
Bepaal \(w_{\rm{D}}\) voor de extreme gevallen.
Oplossing
Met een vergeet-me-nietje geeft \(n \to \infty\) dit:
Dit kan ook worden afgeleid door de limiet te nemen van de eerder gevonden \(w_{\rm{D}}\) als functie van \(n\):
Voor \(n \to 0\), dit is een statisch bepaalde structuur welke kan worden opgelost met een methode naar keuze. Dit leidt tot:
Dit kan ook worden afgeleid door de limiet te nemen van de eerder gevonden \(w_{\rm{D}}\) als functie van \(n\):